Το τέλος της επικίνδυνης οπερέτας

ΤΟ ΒΗΜΑ 04/12/2016

milena ief

Στις 23 Ιουνίου 2016 οι βρετανοί πολίτες με μια ισχνή πλειοψηφία (51,9%) αποφάσισαν την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Ο βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον είχε δεσμευθεί πριν από τη νίκη του στις γενικές εκλογές του 2015 ότι αν εκλεγεί θα προκηρύξει δημοψήφισμα για την παραμονή της χώρας του στην ΕΕ, αφού πρώτα διαπραγματευθεί ευνοϊκότερους όρους. Επρόκειτο για μια ανεύθυνη κίνηση πολιτικού τζόγου, με πασπάλισμα συμμετοχικής δημοκρατίας, από έναν πολιτικό που αποπειράθηκε να λύσει τα εσωτερικά προβλήματα στο κόμμα του και στην κυβέρνησή του ρισκάροντας θεμελιώδη ζητήματα για τη χώρα του.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

 

Η Υποκρισία ως Όχημα στο Δρόμο για την Εξουσία

Huffington Post 15/11/2016

huff post 151116 h upokrisia ws oxima

Ήταν Νοέμβριος του 1999. Ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπιλ Κλιντον, επισκεπτόταν τη χώρα μας σε μια επίσκεψη ιστορικής σημασίας, όπως είναι κάθε επίσκεψη ηγέτη μεγάλης χώρας και συμμάχου. Η τότε ελληνική κυβέρνηση είχε «ρίξει» στους δρόμους χιλιάδες αστυνομικούς και είχε απαγορεύσει τις συγκεντρώσεις στην Αμερικάνικη πρεσβεία. Τα μέτρα ασφαλείας ήταν δρακόντεια και η Αθήνα είχε μετατραπεί σε πόλη φρούριο, όπως γίνεται σε όλες τις πρωτεύουσές του κόσμου σε ανάλογες περιπτώσεις. Παρά τα μέτρα ασφαλείας, διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν και ακολούθησαν συμπλοκές των διαδηλωτών με την αστυνομία και χρήση χημικών.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

 

Σεισμός

iEfimerida 11/11/2016

Photo CVΜετά την επικράτηση του «Οχι» στο ελληνικό δημοψήφισμα, την επικράτηση του Βrexit στο βρετανικό δημοψήφισμα και την εκλογή Τραμπ στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές, είναι προφανές ότι η απόπειρα δημοσκοπικής πρόβλεψης των εκλογικών αναμετρήσεων είναι μάλλον περιορισμένης αξιοπιστίας.

Ο κόσμος είναι αντιμέτωπος με μια ζοφερή νέα πραγματικότητα, που πολλαπλασιάζει τις δυσκολίες του, τον γεμίζει φόβους και καθιστά απρόβλεπτη την ψήφο του. Οσοι σπεύδουν να υιοθετήσουν σενάρια συνωμοσίας γύρω από «παιχνίδια εξουσίας» που στήνονται με μοχλό τις εταιρείες δημοσκοπήσεων αδυνατούν να παρακολουθήσουν τις εξελίξεις. Η βουβή και κρυφή εκλογική πρόθεση των πολιτών δεν μπορεί να «διαβαστεί», όχι γιατί οι δημοσκόποι είναι στο σύνολό τους ανίκανοι ή αφερέγγυοι, αλλά γιατί οι υπόγειες κοινωνικές διεργασίες είναι σε εξέλιξη και δεν μπορούν να ιχνηλατηθούν.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

 

Τα ανεύθυνα τύμπανα του πολέμου

AthensVoice 03/11/2016

athensvoice 03112016 ta aneu8una tumpana

Όσο κι αν ουρλιάζουν τα σκυλιά, το καραβάνι μόνο ενωμένο μπορεί να προχωρήσει

Η θεσμική κατρακύλα της κυβέρνησης δεν έχει, δυστυχώς, ούτε φραγμούς ούτε τελειωμό. Η επίθεση στη Δικαιοσύνη που εξαπέλυσε ο πρωθυπουργός διά της εκπροσώπου του μετά τη μη αρεστή στον ΣΥΡΙΖΑ απόφαση του ΣτΕ συνιστά εξαιρετικά επικίνδυνη αντίδραση ενός καθεστώτος με προφανή αυταρχική και αντιδημοκρατική λειτουργία. Οι κυβερνώντες σταχυολόγησαν τις μη αρεστές αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου και αποπειράθηκαν να το απαξιώσουν και να το παρουσιάσουν ως υπηρέτη αντιλαϊκών συμφερόντων! Ο πανικός τους όμως χρειαζόταν αίμα στην αρένα προκειμένου να αγανακτήσει ο φτωχοποιημένος ελληνικός λαός.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

 

Όταν το «καινούργιο» είναι πολύ χειρότερο από το παλιό

iefimerida 26/10/2016

Photo CVΗ μεταπολίτευση σφραγίστηκε από μεγάλες κατακτήσεις και εξίσου μεγάλες παθογένειες.

Η αποκατάσταση του κράτους δικαίου και της λειτουργίας των δημοκρατικών θεσμών μετά την εφτάχρονη δικτατορία, η απρόσκοπτη λειτουργία του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος, η εθνική συμφιλίωση και η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας αποτελούν τις μεγάλες κατακτήσεις της μεταπολίτευσης, οι οποίες είναι τόσο ριζωμένες ώστε θεωρούνται απόλυτα αυτονόητες.

Από την άλλη πλευρά, στα σαράντα και πλέον χρόνια αδιάλειπτου κοινοβουλευτισμού στη χώρα μας, το κληροδοτούμενο από τη σύσταση του νεότερου ελληνικού κράτους πελατειακό σύστημα συντηρήθηκε αδιάκοπα, χωρίς ποτέ να υποκατασταθεί από ένα εκσυγχρονισμένο σύστημα διακυβέρνησης και λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης. Ομοίως, δεν οριοθετήθηκε η σχέση του συνδικαλισμού με τη λειτουργία και στελέχωση του κράτους, με τα γνωστά αποτελέσματα τόσο στη λειτουργία της διοίκησης, όσο και στην αξιοπιστία της.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

 

Πώς θέλουμε τα σχολεία και τα πανεπιστήμια;

Athensvoice 06/10/2016

athensvoice 06102016 pws 8eloyme sxoleia

Ξεκαθαρίζοντας τι είναι προοδευτικό και τι συντηρητικό στο χώρο της παιδείας

Η προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για την παιδεία στη Βουλή την προηγούμενη εβδομάδα κατέρριψε το ευχολόγιο σύμφωνα με το οποίο η παιδεία αποτελεί κατεξοχήν πεδίο για συναίνεση και συμφωνίες. Η αντίληψη αυτή εκκινεί προφανώς από τις απλουστευτικές παραδοχές ότι όλοι έχουμε παιδιά και θέλουμε το καλύτερο για τη μόρφωσή τους, καθώς και όλοι συνομολογούμε ότι η μόρφωση για κάθε κοινωνία αποτελεί παράγοντα προόδου και προκοπής. Συνεπώς, με αυτές τις κοινές παραδοχές θα ήταν εύκολο και αυτονόητο να συμφωνήσουμε στις πολιτικές εκπαίδευσης, στους εκπαιδευτικούς στόχους και στα εργαλεία για την υλοποίησή τους

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ