Η Ιταλία και ο μεγάλος κίνδυνος

iEfimerida 29/05/2018

milena iefΟι ραγδαίες  πολιτικές εξελίξεις στην Ιταλία επιβεβαιώνουν με δραματικό τρόπο την βαθιά οικονομική και πολιτική κρίση που μαστίζει την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη.

Η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ζώνης του Ευρώ και τέταρτη στην Ε.Ε., συμπεριλαμβανομένης της Μεγάλης Βρετανίας, με δημόσιο χρέος που ξεπερνά τα 2,4 τρις €, το τέταρτο μεγαλύτερο παγκοσμίως, κλυδωνίζεται, εν μέσω βαθιάς κρίσης και συνακόλουθης πολιτικής αστάθειας.

Έχουν περάσει τρείς περίπου μήνες από τις εκλογές της 4ης Μαρτίου οι οποίες  έδωσαν ευρεία πλειοψηφία στο μέτωπο των λαϊκιστών (69,7%) και η χώρα παραμένει χωρίς κυβέρνηση.

Ο Ιταλός Πρόεδρος  Σέρτζιο Ματαρέλα αναλαμβάνοντας την ιστορική του ευθύνη άσκησε τις αρμοδιότητες του επιβεβαιώνοντας τον ρόλο του ως πολιτικού εγγυητή του Ιταλικού Συντάγματος. Αρνήθηκε να συναινέσει στον διορισμό του υπέρμαχου της εξόδου απο το Ευρώ Κάρλο Σαβόνα στη θέση του Υπουργού Οικονομικών, όπως είχε εξ αρχής γνωστοποιήσει. Είναι δηλωτικό των προθέσεων και της στρατηγικής των δυο λαϊκιστών κυβερνητικών εταίρων  Ντι Μαιο και  Σαλβίνι το γεγονός της αμετακίνητης επιμονής τους στο πρόσωπο του ευρωσκεπτικιστή Σαβόνα, παρά τις γνωστές ενστάσεις του Ιταλού Προέδρου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

 

Ποιoς φοβάται την αξιολόγηση;

iEfimerida 08/05/2018

milena iefΕίναι εντυπωσιακό ότι σε μια εποχή κατά την οποία η συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης, σύμφωνα με όλες τις μετρήσεις, στέκεται θετικά απέναντι στον θεσμό της αξιολόγησης, η ομοσπονδία των συνδικαλιστικών οργανώσεων στη δημόσια διοίκηση την αντιμάχεται  με πάθος.

Η αποχή την οποία για μια ακόμη φορά εξήγγειλε η ΑΔΕΔΥ, παροτρύνοντας αξιολογητές και αξιολογούμενους να μη συμμετέχουν, είναι η επίμονη άρνηση ενός τμήματος της κοινωνίας απέναντι στην ανάγκη υιοθέτησης ενός προτύπου υπεύθυνης και παραγωγικής ατομικής και κοινωνικής συμπεριφοράς. Ενός προτύπου πάνω στο οποίο  οικοδομούνται αλλέγγυες κοινωνίες, σύγχρονα κράτη και ισχυρές οικονομίες.

Η κοινή γνωμη απαιτεί την αξιολόγηση, συνδέοντάς την άμεσα με την ανάγκη βελτίωσης των παρεχόμενων υπηρεσιών στις υπηρεσίες του Dημοσίου. Πιστεύει ορθώς ότι η σύγχρονη μεταπολιτευτική πρακτική, με αποκορύφωμα το ανεξέλεγκτο σημερινό καθεστώς, επιτρέπει φαινόμενα διάλυσης, πλημμελούς άσκησης καθηκόντων, ταλαιπωρίας του πολίτη, τα οποία ασφαλώς δεν χαρακτηρίζουν το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων, είναι όμως ικανά για να τους δυσφημούν και να αίρουν την εμπιστοσύνη των πολιτών.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ